background image
Get Adobe Flash player

Μετάφραση

Ο Δάσκαλος μου, Βάγγος

ΒΑΓΓΟΣ

Αυτό είναι το όνομα που επέλεξε ο Ευάγγελος Κορφιάτης, σαν καλλιτεχνικό του ,όταν έστησε το πρώτο του θέατρο σε ηλικία 17 χρονών.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 16 Νοεμβρίου 1922 , στο σπίτι του, στην οδό Βασιλικών, αν και δηλωμένη ημερομηνία γεννήσεως του είναι η 30-7-1922.

Ήταν έξι χρονών όταν( η Μαρίκα  και ο Νίκος)* τον πήγαν στο Πασαλιμάνι και είδε για πρώτη φορά Καραγκιόζη στο θεατράκι του Θανάση  Δεδούσαρου ,στην  ακτή Μουτσοπούλου  απέναντι από το  Λεμβαρχείο..

-Εκείνη η παράσταση μου έμεινε αλησμόνητη. Την έβλεπα όλη τη νύχτα στο ύπνο μου. Από τότε όταν η Μαρίκα με ρωτούσε, τι παιχνίδια θέλεις να σου πάρω της έλεγα σχέδια με φιγούρες του Καραγκιόζη. Τα έπαιρνε τα κολλούσε σε κάτι χαρτονιάκια που έβρισκε, τα ψαλίδιζε γύρω-γύρω, ένωνε τα πόδια και τις μέσες τους τα κινούσε και μου διάβαζε και μερικές λέξεις από τα βιβλιαράκια που αγόραζε , αναφέρει ο Βάγγος. Αυτό ήταν που τον μάγεψε και σημάδεψε την ζωή του ολόκληρη. Η δεύτερη φορά ήταν πάλι στον Πειραιά στη Ζέα , στη ακτή Θεμιστοκλέους, στο θεατράκι του Γιάννη Μώρου

Από τότε  άρχισε να κάνει τα όνειρα του και να δημιουργεί μέσα του σχέδια και εικόνες γι΄αυτά τα μικρά ανθρωπάκια  που θα άλλαζαν  τον ψυχικό του κόσμο σε αυτή την ηλικία των μόλις 6 χρονών…………….

Το καλοκαίρι του 1932 στην Παλιά Κοκκινιά ,Αργυροκάστρου και Αγ.Άννης ανοίγει ένα μαντράκι ο Καραγκιοζοπαίχτης Γιάννης Ιατρίδης ο οποίος ήταν και ο δάσκαλος του .Όπως αναφέρει ο Βάγγος στις σημειώσεις του, αλλά και σε προσωπικές συζητήσεις ), έγινε ο πρώτος του βοηθός . .  Όμως ο Βάγγος δεν έμεινε εκεί, αλλά παρακολουθούσε και άλλους μεγάλους καραγκιοζοπαίχτες της εποχής εκείνης, με σκοπό να εμπλουτίσει τις γνώσεις του και να αποκτήσει όλα τα απαραίτητα  εφόδια για το επάγγελμα που μελλοντικά θα ακολουθούσε…………. Κρατώντας έτσι  στα χέρια του, στην καρδιά και το μυαλό του, όλο το βάρος της πολιτισμικής μας παράδοσης και να προσφέρει τόσα πολλά που ελάχιστοι έχουν καταφέρει. Με τον τρόπο αυτό γνώρισε το 1933 και τον μεγάλο καλλιτέχνη  τον Χρήστο Χαρίδημο ,στη Νίκαια σε ένα μαντράκι, ο οποίος βοήθησε με τις γνώσεις του  και την εμπειρία του τον Βάγγο. Έτσι όμως γνώρισε και τον Πρωτομάστορα της τέχνης αυτής Αντώνη Μόλλα , επίσης στην Νίκαια στη πλατεία Αγ.Νικολάου στο Βαριετέ . Οι εμπειρίες που απόκτησε ήταν τεράστιες και γι΄αυτό πάντα τους ανέφερε λέγοντας , ότι πήρε πολλά από αυτούς.

Τον Απρίλιο του 1939 κάνει το πρώτο του ξεκίνημα στην αυλή της κυρά Δέσποινας, στην οδό χειμάρας 22 στην Νίκαια , βάζοντας όλες του τις οικονομίες για το στήσιμο αυτού του θεάτρου σκιών το οποίο πήγε πάρα πολύ καλά .Εδώ , πρέπει να αναφέρω, ότι στο πρώτο του ξεκίνημα εμφανίστηκε ο πατέρας του και του είπε ΄΄Βαγγελάκη με νίκησες΄΄ δεδομένου ότι αντιδρούσε σ΄αυτήν την επιλογή του ……

Όμως συνέχισε να παρακολουθεί τον δάσκαλο του Γιάννη Ιατρίδη, ακόμα και όταν έπαιζε εκεί, διότι αφ΄ ενός βοηθούσε τον δάσκαλο του, αφ΄ ετέρου διεύρυνε τις γνώσεις του στο θέατρο σκιών όπου μετά την παράσταση πήγαινε αμέσως στον δάσκαλο του, άρχιζε την παράσταση του νωρίτερα και έτσι προλάβαινε να πάει εκεί.

Τον Οκτώβριο του 1941 επί της οδού Πέτρου Ράλλη στην Χαλκηδόνα σε μία αίθουσα που διαμορφώνει κατάλληλα, κάνει την αρχή  να παίζει και μάλιστα χωρίς θεατρώνη. Τον Μάιο του 1942 στην οδό Θηβών 152, στην παλιά Κοκκινιά στο θέατρο΄΄ Παράδεισος ΄΄ που ήταν ιδιοκτησία του Καραθανάση ξεκίνησε την καλοκαιρινή σεζόν ο Γιάννης Μώρος, αλλά μετά από 10-12 παραστάσεις άφησε τον Καραθανάση και το θεατράκι θα έκλεινε. Στον Παράδεισο έπαιξαν πολλοί και αξιόλογοι Καραγκιοζοπαίχτες όπως π.χ και ο Χρήστος Χαρίδημος.

Ο Θεατρώνης που γνώριζε τον Βάγγο του ζήτησε να παίξει αυτός. Ο Βάγγος στην αρχή αρνήθηκε , μετά όμως από την πίεση του Καραθανάση ( παρατσούκλι που έδωσε στο θεατρώνη ο Χρήστος Χαρίδημος ),έτσι

δέχτηκε και ξεκίνησε ο θρύλος την καριέρα του ,δεδομένου ότι κάθε καλοκαίρι αυτός ήταν που έπαιζε στον Παράδεισο μέχρι το 1953, ενώ όλο τον χειμώνα 1943-1944 στήνει τον Καραγκιόζη του στο χειμερινό ΄΄Ρομάντζο΄΄. Από τις  27-6-1947 υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία μέχρι το 1949.Τον χειμώνα του 1950  δημιουργεί το χειμερινό του στέκι στον Κορυδαλλό στην οδό Ρούσβελτ  και Αθηνάς , 1951  στην οδό Δράμας στα Ταμπούρια με το όνομα Χαρά,  στη Χαλκηδόνα το ΄΄θέατρο σκιών Χαλκηδών΄΄ και το 1954 το χειμερινό θέατρο Απόλλων στη Δραπετσώνα. Τα καλοκαίρια του 1954-  1955 δημιουργεί το θέατρο σκιών΄΄ Τηλεόρασις΄΄ επί της οδού Πέτρου  Ράλλη  52 απέναντι  από τις πολυκατοικίες,  στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας. Το χειμώνα του 1955 - 1956, απέναντι από τον κινηματογράφο΄΄ Παλλάς΄΄ στη οδό Κονδύλη, το θέατρο σκιών ΄΄Τέρψις΄΄. Το καλοκαίρι του 1956- 1957 δημιουργεί το θέατρο σκιών΄΄ Ζέφυρος΄΄ στο παλιό τέρμα της Αμφιάλης, ενώ το χειμώνα του 1957- 1958 το θέατρο ΄΄Αύρα΄΄ στην Πέτρου Ράλλη στη στάση Τζαννή.

Ο χειμώνας αυτός παραλίγο να γίνει αφορμή να σταματήσει την καριέρα του γιατί από σοβαρό κρυολόγημα και λόγω της καταπόνησης των φωνητικών του χορδών έχασε τη φωνή του η οποία επανήλθε μετά από αυστηρή θεραπεία και αγωνιστικό πείσμα, διαψεύδοντας τις γνωματεύσεις και συστάσεις των γιατρών. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ιδιαιτέρως ότι μετά από την διακοπή  των παραστάσεων θεάτρου σκιών, λόγω  του προβλήματος αυτού , αναγκάστηκε  για να επιβιώσει να δημιουργήσει κάτι άλλο και έτσι το θεατράκι αυτό από ΄΄Παράδεισος ΄΄  το έκανε κινηματογράφο το ΄΄Σινέ Ανίτα΄΄. Μετά από δειλά βήματα αλλά όμως προσεκτικά, ξεκίνησε να παίζει και πάλι το καλοκαίρι του 1959 στο θεατράκι ΄΄Παράδεισος΄΄ στην οδό Θηβών 152 κάνοντας μία με δύο παραστάσεις την εβδομάδα.

 Το καλοκαίρι του 1964 πραγματοποιεί το μεγάλο του όνειρο, τη δημιουργία ενός πραγματικά μοντέρνου θεάτρου  σκιών με τη πνοή και τον αέρα αληθινού θεάτρου. Αυτό γίνεται στην παραλία Μοσχάτου, στο θέατρο΄΄ Ποσειδώνειον΄΄, θέατρο το οποίο έδωσε λαμπρές μέρες στην  τέχνη αλλά και στον ίδιο προσωπικά μέχρι το 1968. Στο ΄΄Ποσειδώνιο΄΄  απεσταλμένοι από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ  ήρθαν το 1968 και μαγνητοφώνησαν παραστάσεις  ,πήραν πολλές φωτογραφίες δημιουργώντας  υλικό για έρευνα στο ομώνυμο Πανεπιστήμιο. Το 1969 το ΄΄Ποσειδώνιο ΄΄ γκρεμίστηκε……………

Το Χειμώνα του 1966- 1967 πραγματοποιεί την πρώτη του έξοδο από τα ελληνικά σύνορα με τουρνέ στην Αυστραλιανή Ήπειρο, πήγε εκεί για 4 μήνες , ψυχαγωγώντας χιλιάδες  Έλληνες και Αυστραλούς θεατές στις  πόλεις, Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Καμπέρα, Αδελαίδα κ.α.

Από το 1968 μέχρι το 1972 δημιουργεί το τελευταίο δικό του θέατρο, στην  οδό Θηβών 37, στάση Γεφυράκι, το θέατρο  σκιών΄΄ Παράδεισος Νο 2΄΄ . Το 1970

Μετά την Αυστραλία ακολούθησαν και άλλες περιοδείες στο εξωτερικό, όπως αυτή στην Ολλανδία το 1972, στις πόλεις Ουτρέχτη, Ντέλφ, Λέϊντεν, στη θεατρική Ακαδημία του Άμστερνταμκ.α.

Το 1977 , σταλμένος από το Υπουργείο πολιτισμού, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο Παγκόσμιο φεστιβάλ θεάτρου και κούκλας του Νανσί της Γαλλίας . Το 1980 συμμετέχει στη γιορτή της εφημερίδας Ουμανιτέ της Γαλλίας.

ΣτηνΙταλία, την άνοιξη του 1979  προσκεκλημένος από το PiccolotheatrodiPoltedera, σύλλογος θεάτρου που διοργανώνει φεστιβάλ παγκοσμίου λαϊκού θεάτρου ,που περιλαμβάνει ΄΄θέατρο σκιών, κουκλοθέατρο,  μαριονέτες , πολύσπαστο΄΄ ,   στη πόλη Poltedera.Το φεστιβάλ αυτό πουλιέται και σε ς Δήμους άλλων πόλεων,ανα εβδομάδα σε κάθε πόλη. Ακολουθεί τουρνέ  στην , Ρώμη, Φλωρεντία , Τορίνο , Luca, εβδομαδιαία συμμετοχή  σε θέατρα ,σχολεία ,με σεμινάρια και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους, καθηγητές και καλλιτέχνες. Επίσης κάνει από 2 παραστάσεις στις πόλεις ,Γένοβα , Νάπολη ,Πεζαρο. Το 1978 βρίσκεται στη Γερμανία για σειρά παραστάσεων της πόλης Βόννη και Αμβούργο ενώ το 1992 παίζει πάλι στο Αμβούργο απεσταλμένος του υπουργείου πολιτισμό.

Την άνοιξη του 1980 δέχεται πρόσκληση από συλλόγους Ελλήνων φοιτητών των πόλεων Πάντοβα καιΤεργέστη .

Tον καλούν από την πόλη   Brescia, θεατρικός πολιτιστικός σύλλογος για 3 παραστάσεις και 2 στοPalermo.

Από το 1986-1987  αρχίζει  για 12 χρόνια  μία  συνεργασία με το θέατρο piscator,της Κατάνια  για 3 ημέρες  τον χρόνο  και για 4 με 5 παραστάσεις σε σχολεία και  θέατρο piscator.

Καλεσμένος το 1997 από πολιτιστικό σύλλογο ,να παίξει στα Ελληνόφωνα χωριά της Νότιας Ιταλίας Printeziκαι Bari.

Από  το 1970 μέχρι το 2000 αρχίζει την συνεργασία του με τον Δήμο Πειραιά , δίνει παραστάσεις στη δημοτική σκηνή  του δήμου Πειραιά σε μόνιμους χώρους, 1970 έως 1974 Πηγάδα- άγιος Βασίλειος-, 1975 έως 1984 στην παραλία της πειραϊκής, Ακτή Τερψιχόρης, 1984 έως 1988 πάλι στην Πηγάδα -Άγιο Βασίλειο και από το 1988 μέχρι το 2000 δείχνει το παρόν του στην πλαζ ΄΄ Βοτσαλάκια΄΄ στην  Καστέλα, με παράλληλη εμφάνιση στο θέατρο γραμμών στα Καμίνια.  Το χειμώνα της παραπάνω περιόδου βρίσκεται , από το 1974 έως 1980 στο Σινέ  Ολυμπιάς στη Καστέλα και από το 1981 μέχρι το 1994 στο Σινεάκ του Δήμου Πειραιά .Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί  ότι από την αρχή που ξεκίνησε αυτό το επάγγελμα γύρισε σχεδόν όλη την Ελλάδα  για πολλά χρόνια και διασκέδαζε μικρούς και μεγάλους. Η πολύχρονη θητεία του στην τέχνη που αγάπησε του έδωσε πολλές χαρές και πολλές λύπες. Η σπουδαιότερη χαρά του, ύστερα από τα χειροκροτήματα του κοινού, είναι το ότι μερικοί από τους λιγοστούς αξιόλογους σημερινούς Καραγκιοζοπαίχτες είναι δικά του δημιουργήματα, που παλεύουν και εκείνοι με τη σειρά τους με αγάπη να κρατήσουν ψηλά την τέχνη που εκείνος αγάπησε και λάτρεψε. Το Πανελληνίου σωματείο θεάτρου σκιών τον έχει τιμήσει για την συνολική προσφορά του  με την  τιμητική διάκριση του Επίτιμου Προέδρου,  ενώ  είναι ο μοναδικός  από τους βετεράνους, που βοήθησε το σωματείο τόσο πολύ, μετέχοντας με τέσσερις σημαντικές εμφανίσεις σε εκδηλώσεις που στόχο είχαν την οικονομική ενίσχυση του σωματείου, συμμετέχοντας ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες του, και μέχρι πρόσφατα στην επιτροπή κρίσεως  Καραγκιοζοπαίχτη του σωματείου.

 Το σωματείο τον τίμησε πολλές φορές εκλέγοντας τον στη θέση του Γενικού Γραμματέα, ενώ πριν δύο χρόνια, αρκετά μεγάλος, θέλοντας ακόμα να βοηθήσει εκλέχτηκε πρόεδρος, θέση από την οποία παραιτήθηκε λίγο αργότερα για προσωπικούς λόγους.

Για την πολύτιμη προσφορά του, η πολιτεία τον τίμησε δίνοντάς του Τιμητική Σύνταξη.

*Λόγω της ορφάνιας του και της παιδικής μοναξιάς του, του έλειπε αυτό  που θέλει κάθε παιδί της ηλικίας του το χάδι ,η στοργή κ.α. Και για  λίγο διάστημα  η Μαρίκα  πήρε τον μικρό Βαγγελάκη ,όπως τον έλεγε, πάντως αυτή η γυναίκα σημάδεψε την ζωή του……